Deputy Foreign Minister Danny Ayalon reageert in onder meer de Jeruzalem Post. Hij zegt dat Israël steeds meer alleen komt te staan. Noch economisch, noch militair, is Israël te evenaren. Wat overblijft is buitensluiten en negeren. Dat zijn de ingrediënten voor het ‘wegpesten’ van iemand. Hier is geen plaats voor jou.

“In a panel discussion, DFM Ayalon stated that “The front line of our struggle in the international arena is the struggle against delegitimization of Israel. Enemies who have been unable to subjugate us militarily, economically or by terrorism are trying to do this with unfounded slander and delegitimization of Israel internationally.”

Deze woorden onderstreept hij door de toespraak van media-tycoon Rupert Murdoch aan te halen: “We live in a world where there is an ongoing war against the Jews.” Murdoch beschrijft drie fases in deze strijd.
1. Conventioneel. Voor de val van de Berlijnse muur was de strijd met het gebruik van militaire middelen. Israël overwon.
2. Terrorisme. Van de massamoord op de Israëlische atleten tot de intifada’s. Israël hield stand.
3. Wat nu aan de gang is, is een ‘Stille oorlog’, bedoeld om Israël te isoleren en de staat Israël te de-legaliseren. Deze strijd wordt op veel fronten gevoerd. Media, multinationals, non-governemantal organisations (NGO).

En ook de ‘kerk’ voegt zich dus in dat rijtje. Na twee weken vergaderen komt de genoemde synode van RKK bisschoppen tot de oproep dat Israël de VN-resoluties over de ‘bezette gebieden’ moet opvolgen en niet de Bijbel moet hanteren om het ‘onrecht’ van de Palestijnen te rechtvaardigen. In een reactie zegt Ayalon dat Israël het zeer betreurt dat de synode verworden is tot een politiek forum voor anti-Israël propaganda. Maar, is dat niet al eeuwen het geval met de RKK?

“We Christians cannot speak of the ‘promised land’ as an exclusive right for a privileged Jewish people. This promise was nullified by Christ. There is no longer a chosen people – all men and women of all countries have become the chosen people.“

Schokkend! De vervangingstheologie is nog steeds springlevend en zal opnieuw een voedingsbodem blijken te zijn voor het antisemitisme. Opnieuw zegt de wereld en de kerk tegen de Joden: voor jullie is hier geen plaats. De rol van de kerk van Rome is al eeuwenlang dubieus en haar streven naar één wereldgodsdienst wordt meer en meer helder. Zo sprak de Iraanse president zich onlangs uit voor een ‘heilige alliantie’ met de paus ‘tegen de secularisering’. Nota bene! Twee geloven op een kussen: daar slaapt de duivel tussen. Duidelijker voorbeeld kun je niet hebben. Op naar een nieuwe wereldorde. Is het niet juist deze Iraanse president die de ’12e Mahdi’ verwacht en zich zijn wegbereider noemt?

Ik ben niet verbaasd; de Bijbel voorzegt het. Israël zal door grote verdrukking heen gaan en komen tot de beloofde en reeds gekomen Messias. De Heere Jezus spreekt duidelijke taal: let op de vijgeboom. Als de takken teer wordt, dwz uit gaan lopen, dan komt Ik terug. Let op Israel. Gods uitverkoren volk. Voordat het zover is, zal de mens der zonde, de gruwel der verschrikking, de antichrist komen en met hem een nieuwe wereldorde. Wie op de tekenen let, is niet verbaasd, maar waakt.

“En alsdan zal in den hemel verschijnen het teken van den Zoon des mensen; en dan zullen al de geslachten der aarde wenen, en zullen den Zoon des mensen zien, komende op de wolken des hemels, met grote kracht en heerlijkheid.” Matt 24:30

 

Dat ‘per ongeluk’ was gebonden aan strikte voorwaarden. Of het slagvoorwerp nu van hout, steen of ijzer is, als je door onvoorzichtig gebruik daarmee iemand doodt, dan ben je schuldig en heeft de bloedwreker recht op je leven. Als er vijandschap is en iemand wordt met de hand gedood, ook dat is ‘met opzet’. Alleen zij die zonder opzet, zonder vijandschap iemand ‘in der haast’ (Num 35:22) doodt, heeft het recht bescherming te zoeken in de vrijstad tot er recht gesproken is. In die rechtspraak was het belangrijk dat er meerdere getuigen waren.
God maakt heel duidelijk wat de letter en wat de geest van de wet is. ‘Gij zult niet doden’, dat klinkt luid en duidelijk. Maar mensen zoeken vele uitwegen en daarom zegt de Heere Jezus in de bergrede (Matt. 5:21-22) dat wie ten onrechte boos is op een ander, die is strafbaar. Het is zonde tegen het gebod om niet te doden. Dat luistert dus echt nauw!
Iemand die zonder opzet een ander doodt, was niet onschuldig. Het leven mag behouden worden, maar moet wel doorgebracht worden in de vrijstad zelf. Daar buiten was hij of zij het leven niet zeker. Totdat de hogepriester overleed. Dat was het moment waarop iemand vrijuit ging. Bloed ontheiligt het land (Num 35:33). Dat gold ook voor onopzettelijk vergoten bloed, al hoefde dat de doodslager niet het leven te kosten. God is niet een God van ‘zo is het en niet anders’; oog om oog, tand om tand, leven voor leven. Hij is rechtvaardig en houdt schuldigen niet onschuldig, maar laat wel rekening houden met de omstandigheden.
Bloedwraak was (en is) buiten Europa in veel culturen een normaal verschijnsel. Het doel van bloedwraak is het herstellen van het machtsevenwicht tussen stammen en daarmee het herstellen van de eer. God denkt echter anders. Het gaat niet om het herstellen van evenwicht, maar om het handhaven van recht. Elk leven is evenveel waard. Ook hier luistert het nauw. De bijbel spreekt wel van ‘oog om oog, tand om tand, leven om leven. Maar! Als iemand een dienstknecht (slaaf) een tand uitsloeg, dan moest zo’n slaaf vrijgelaten worden (Ex. 21:27). Ook al is iemand dienstbaar, hij verdient respect. Hij is een schepping van God, net als zijn baas.
Mozes spreekt in Deut. 4:41-43 eigenlijk vrij onverwachts over de instelling van de vrijsteden. Het stuk ervoor spreekt hij het volk toe (in de eerst en tweede persoon) en in vers 41 wordt er ineens in de derde persoon gesproken. Het gaat vooraf aan de hernieuwde voorstelling van de wet (vanaf vers 44). Als het ware zegt God: denk aan Mijn instelling van de vrijsteden als de wet weer onder jullie aandacht wordt gebracht. Het gaat niet alleen om de letter, maar ook om de geest van de wet. En die luistert nauw.
Jezus is het einde (doel) van de wet (Rom. 10:4). Zijn bloed gaf Hij voor schuldigen, want wie is er niet schuldig aan dit gebod? Wie is er nooit onterecht boos geweest? Hij wordt de Hogepriester (Hebr. 6:20) genoemd en Zijn dood verlost de schuldigen die bescherming zochten in de vrijsteden. Opdat het land niet verontreinigd wordt. In het beloofde land, het hemelse Kanaan, komen geen schuldige mensen. Voor hen is verzoening gedaan door de dood van de Hogepriester. “Indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel” (2 Cor. 5:17).
“Gij zult u de weg bereiden” naar de vrijsteden. Een schuldige moest onbelemmerd in de vrijstad komen. Eeuwen later klinkt de roep van Johannes de Doper: “Bereidt de weg des Heeren.” Er is onbeperkt en onbelemmerd toegang tot de vrijstad, toegang tot de Heere Jezus. Meer nog, Hij is Zélf de Weg. Heerlijk Evangelie!